ΩΡΑΙΟΣ ΤΟΠΟΣ ΝΑ ΖΕΙΣ...

 Georgios Kariotis                27 Ιουλίου 2011

.

 

 

Η αγανάκτηση καλά κρατεί...

 

από fb

Georgios Kariotis

ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΚΙΝΙΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΚΤΟΣ ΣΤΟ ΚΕΠ ΘΕΡΜΑΙΚΟΥ,,ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗΝ ΔΕΥΑΘ,,, ΧΩΡΙΣ ΡΑΜΠΑ...ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΝΑ ΑΝΣΑΝΣΕΡ,,,,,ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ,,,ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ,,,,,,(ΕΝΕΚΑ ΧΟΥΝΤΑΣ),,,ΚΑΤΑ Τ ΑΛΛΑ ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ.......ΔΗΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ??? Η ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΟΥΣ???....ΘΑ ΦΩΝΑΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ?? ΜΙΑ ΖΩΗ ΚΟΤΕΣ..??

Το βρήκα στο facebook. Παράπονα. Τι πρωτότυπο! Όταν οι "αρμόδιοι και υπεύθυνοι" κάθε άλλο παρά αρμόδιοι και υπεύθυνοι είναι, στους υπόλοιπους δεν μένει παρά να έχουν παράπονα γι' αυτά που ΔΕΝ έχουν.

Ποτέ δεν μπόρεσα  να καταλάβω γιατί όσοι βρίσκονται κατά καιρούς σε θέσεις από όπου οφείλουν να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο και πληρώνονται γι αυτό δεν σκέφτονται κάποια απλά πράγματα και  δημιουργούν ένα σωρό προβλήματα με αυτήν τους την απερισκεψία. Υποτίθεται ότι ο δήμος μας έχει ιδιαίτερες ευαισθησίες και έχει προτρέψει άτομα με ειδικές ανάγκες να έρθουν και να κατοικήσουν εντός των ορίων  του. Τα άτομα ήρθαν - και απογοητεύτηκαν. Δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν στα "πεζοδρόμια" που από κει που έχουν τρεις πλάκες καταλήγουν σε ...κάτι αδιευκρίνιστο ή παρεμβάλλεται "είσοδο γκαράζ" με μια κλήση, που και τα δυο σου πόδια να έχεις δυσκολεύεσαι να προχωρήσεις . Ή εκεί που περπατάς, αγκαλιάζεις μια κολόνα. Φαντάζεστε να θέλει να κυκλοφορήσει ένας τυφλός με σκύλο οδηγό. Ο καημένος ο σκύλος θα ξεχάσει τα όσα έμαθε! Όσο για τον τυφλό

Από που να ξεκινήσει κανείς. Προσβάσεις για αναπηρικά καροτσάκια; Ούτε τα παιδικά καροτσάκια κυκλοφορούν - αν και είναι πολύ πιο ευκίνητα. Ούτε πεζός δεν κυκλοφορεί. Αν δεν αγκαλιάσεις κολόνα, θα πρέπει να σκαρφαλώσεις πάνω από κάδο απορριμάτων και όχι σε κανένα δρομάκι -σε έναν από τους δύο δρόμους του δήμου Θερμαϊκού που έχουν νησίδα, στην Φιλίππου! - Μα ζητώ συγνώμη! Έκανα λάθος! Ο δήμος μας δεν θέλει να προσελκύσει άτομα με ειδικές ανάγκες  μα θέλει να γίνει ιδανικός τόπος για PARCOURίστες!

Όσο για τα νόμιμα, τα παράνομα και τα πρόστιμα...με βλέπω να ετοιμάζω μια πλήρη λίστα των του δήμου γιατί από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι...

ευχαριστώ Γιώργο για την αφορμή

στάλθηκε από Ανθή Γιαγά

Αποσπάσματα από την έρευνα του Ν. Βαφειάδη για την Καθημερινή  

   

Βουλευτικές απολαβές και προνόµια  

• Το 2010 οι 300 της Βουλής θα μοιραστούν το ποσό των 42,5 εκατ. ευρώ.  

• Ο µέσος όρος των μηνιαίων βουλευτικών αποδοχών ανέρχεται σε 10.000 ευρώ.  

• Το 50% φορολογείται αυτοτελώς και το υπόλοιπο προστίθεται στα τυχόν άλλα εισοδήµατα.  

• 35 εκατ. ευρώ θα µοιραστούν µέσα στο 2010 οι συνταξιούχοι βουλευτές ή οι σύζυγοι και οι άγαµες 

θυγατέρες θανόντων βουλευτών.  

• 4,3 εκατ. ευρώ προορίζεται για τις συντάξεις των πρώην πρωθυπουργών.  

• Για την κατοχύρωση βουλευτικής σύνταξης απαιτούνται 4 χρόνια.  

• Όσοι έχουν πρωτοεκλεγεί πριν από το 1993 συνταξιοδοτούνται από τα 55 τους χρόνια.  

• Όσοι βουλευτές είναι άνω των 65 χρόνων λαμβάνουν ταυτόχρονα και βουλευτική αποζημίωση και 

βουλευτική σύνταξη. (Αναπάντητο παρέμεινε και το ερώτημα για το πόσοι βουλευτές λαμβάνουν βουλευτική 

σύνταξη και πόσοι από αυτούς παραμένουν βουλευτές, εισπράττοντας ταυτόχρονα και τη βουλευτική 

αποζημίωση. «Ούτε ξέρω ούτε θέλω να ξέρω», μου είπε σχετικά ο γενικός γραμματέας). 

Παροχές 

• Κινητό τηλέφωνο (μέχρι 200 ευρώ μηνιαίως). 

• 8 σταθερές γραμμές τηλεφωνίας (μέχρι 12.000 ευρώ). 

• Αυτοκίνητο (το μισθώνει η Βουλή με λίζινγκ). 

• ∆ωρεάν διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο για τους βουλευτές της επαρχίας (70 ευρώ ημερησίως). 

• Γραφείο εκτός Βουλής και γραφική ύλη, ταχυδρομική ατέλεια, ατέλεια στις μετακινήσεις με λεωφορεία, 

σιδηρόδρομο και ακτοπλοΐα, καθώς και 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ' επιστροφής για το νομό τους, εφόσον 

αυτός απέχει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα.  

• ∆υνατότητα λήψης άτοκων δανείων από τη Βουλή και χαμηλότοκων από τις τράπεζες.  

• Κάθε βουλευτής έχει στην υπηρεσία του τέσσερις δημοσίους υπαλλήλους αποσπασμένους και μετακλητούς 

καθώς και έναν επιστημονικό συνεργάτη, ο οποίος πληρώνεται από τη Βουλή.  

 

Στους πρώην πρωθυπουργούς αλλά και στους πρώην προέδρους της Βουλής παραχωρούνται γραφεία μέσα στο 

Κοινοβούλιο, ακόµη και στην περίπτωση που δεν έχουν επανεκλεγεί βουλευτές, όπως είναι η περίπτωση του Kώστα 

Σημίτη. Τον πιο ευρύχωρο και ηλιόλουστo χώρο στoν δεύτερο όροφο, με εξαιρετική θέα στον Εθνικό Κήπο, 

εξασφάλισε πρόσφατα ο Κώστας Καραμανλής.  

Συνταξιούχοι βουλευτές 

Είναι οι μοναδικοί Ελληνες που έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν παράλληλα και δεύτερη σύνταξη από το 

επάγγελμα που ασκούν ή ασκούσαν, εφόσον δεν εργάζονται στo ∆ημόσιο, ή και τρίτη στην περίπτωση που ήταν 

συνδικαλιστές, πρώην δήμαρχοι ή πρώην νομάρχες (χορηγίες).  

Μέσα στην τριετία 2010-2012 υπολογίζεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ότι μπορεί να δοθούν στoυς συ- 

νταξιούχους βουλευτές άλλα περίπου 80 εκατ. ευρώ που διεκδικούν αναδρομικά (!!!), λόγω των αναδρομικών 

αυξήσεων που πήραν πρόσφατα οι δικαστές (έχουν πάρει ήδη το 25%, ενώ το υπόλοιπο 75% θα καταβληθεί το Μάιο 

του 2011), όταν οι τελευταίοι αύξησαν τους μισθούς τους κατά περίπου 80%. Αποτελεί πάγια μέθοδο η διεκδίκηση εκ 

μέρους των συνταξιούχων βουλευτών των αυξήσεων που λαμβάνουν οι ανώτεροι δικαστικοί, οι οποίες μετά την τελική 

δικαίωσή τους επεκτείνονται και στους εν ενεργεία βουλευτές.  

 

Υπάλληλοι της Βουλής 

• 1.340 άτομα μόνιμο προσωπικό της Βουλής. 

• 1.200 αποσπασμένοι δημόσιοι υπάλληλοι και επιστημονικοί συνεργάτες των βουλευτών. 

• Συνολική μισθοδοσία: 106 εκατ. Ευρώ. Παίρνουν 2 επιπλέον μισθούς, που τελευταία ενσωματώθηκαν με τη 

μορφή επιδόματος στη βασική αποζημίωση. 

• Ο νεοπροσλαμβανόμενος στη Βουλή που έχει τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση (π.χ. προσωπικό 

καθαριότητας) λαμβάνει 1.900 ευρώ καθαρά μηνιαίως. 

• Εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική υπαγωγή τους στον κλάδο κύριας σύνταξης του ΙΚΑ-ΕΤ ΑΜ ακόμα και 

όσοι θα προσληφθούν από το 2011 και μετά. 

• Συνταξιοδοτούνται έπειτα από 28,5 χρόνια υπηρεσίας και λαμβάνουν από το ταμείο αρωγής υπαλλήλων 

της Βουλής (ΤΑΥΒ) ένα εφάπαξ ίσο με δύο μηνιαίους μισθούς για κάθε έτος ασφάλισης (100.000 -150.000 

ευρώ ο καθένας).  

 

Το ΤΑΥΒ καρπώνεται την εκμίσθωση των κυλικείων, του εστιατορίου και των φιλοξενούμενων υπηρεσιών (Εθνική 

Τράπεζα κ.λπ.), ενώ έχει και τα δικαιώματα της ανακύκλωσης του χαρτιού.  

 

Επίσης, από τη Βουλή μισθοδοτούνται και 74 ειδικοί φρουροί (άγνωστο πού υπηρετούν), ενώ καταβάλλεται και μηναίο 

επίδομα σε όλους τους αστυνομικούς που φρουρούν το Κοινοβούλιο.  

 

Την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των μόνιμων υπαλλήλων διπλασιάστηκε με διακομματική συναίνεση. Οι 

περισσότεροι είναι συγγενείς πολιτικών, βουλευτών, υψηλόβαθμων δικαστικών και αστυνομικών, ενώ ως υπάλληλοι 

έχουν προσληφθεί ακόμη και πρώην πολιτικοί, όπως ο πρώην ευρωβουλευτής της Ν.∆. Μανώλης Μαυρομάτης.  

  

Αποτελεί κοινό μυστικό πως δεν προσέρχονται όλοι οι υπάλληλοι στην εργασία τους, διότι, αν έρχονταν όλοι, θα 

δημιουργείτο το αδιαχώρητο. Περιμένοντας στον προθάλαμο του γ.γ., είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω προσωπικά 

πως δεν φτάνουν οι καρέκλες. Μόλις έβγαινε κάποιος για τσιγάρο, αμέσως τη θέση του, πάντα πίσω από μια οθόνη 

κομπιούτερ ακινητοποιημένη στο Facebook, καταλάμβανε ένας άλλος. 

  

∆ιαπιστευμένοι συντάκτες που καλύπτουν το ρεπορτάζ της Βουλής 

• Στέλνουν τα παιδιά τους στον εξαιρετικό παιδικό σταθμό που λειτουργεί στο υπόγειο προς τη μεριά του 

Εθνικού Κήπου (επειδή έχουν αυξηθεί οι ανάγκες, δημιουργείται κι άλλος σε κτίριο που παραχώρησε στη 

Βουλή το υπουργείο Πολιτισμού στην Πλάκα). 

• Γυμνάζονται στο άρτια εξοπλισμένο γυμναστήριο (διαθέτει μέχρι και χαμάμ) με εννέα γυμναστές 

(Μητροπόλεως 1 και Φιλελλήνων), μαζί με τους βουλευτές, τους επιστημονικούς τους συνεργάτες και τους 

υπαλλήλους της Βουλής. 

• Προσωπικός χώρος στάθμευσης στο υπόγειο γκαράζ της Βουλής. 

• ∆ωρεάν καινούργιος προσωπικός φορητός υπολογιστής σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. 

  

Όταν δημιουργήθηκε σάλος με τη δημοσιοποίηση των προνομίων των υπαλλήλων της Βουλής, οι τελευταίοι τα έβαλαν 

με τους πάνω από 70 δημοσιογράφους που καλύπτουν το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ: 

 

«Αξιότιμε Πρόεδρε, αυτά τα λιοντάρια δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους δωρίσατε δημόσια περιουσία, χαρίζοντάς τους 

προσωπικό φρουρούμενο χώρο στάθμευσης, δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους χαρίσατε προσωπικά λάπτοπ, με 

χρήματα του σκληρά δοκιμαζόμενου από τα οικονομικά μέτρα Έλληνα φορολογούμενου», γράφει σε ανοικτή επιστολή 

προς τον Φίλιππο Πετσάλνικο ο συνδυασμός «Εργαζόμενοι εν δράσει». 

Τηλεοπτικός σταθμός 

• Συνολικό προσωπικό περίπου 100 άτομα. 

• Κόστος για το 2010 6 εκατ. Ευρώ 

• Τηλεθέασή 0,3 %.  

Αναπάντητο έμεινε και το ερώτημα πόσοι από τους δημοσιογράφους που απασχολεί ο τηλεοπτικός σταθμός της 

Βουλής καλύπτουν ταυτόχρονα τον κοινοβουλευτικό έλεγχο για λογαριασμό άλλων ΜΜΕ.  

  

Ατιµωρησία  

 

• Αν ένας βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, 

παρακρατείται υποχρεωτικά για κάθε απουσία το 1/30 της μηνιαίας αποζημίωσής του. Στην πράξη όμως, ενώ 

τα νομοσχέδια συζητούνται και ψηφίζονται σε άδεια έδρανα, ούτε ένα ευρώ δεν έχει παρακρατηθεί από κα- 

νένα βουλευτή. «∆εν έχουν γίνει υπερβάσεις στις απουσίες», με διαβεβαίωσε κατηγορηματικά ο γενικός 

γραμματέας.  

•  

• ∆εν γίνεται κανένας απολύτως έλεγχος στο «πόθεν έσχες» και στους τραπεζικούς λογαριασμούς των 

βουλευτών, ενώ οι μετοχές, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούν να ελεχθούν διότι είναι ανώνυμες. 

 

• Τα αδικήματα των υπουργών παραγράφονται με διαδικασίες εξπρές 

Οι βουλευτές παραμένουν ατιμώρητοι για όλα τα αστικά και ποινικά αδικήματα που διαπράττουν, επικαλούμενοι την 

ασυλία τους. Ενδεικτικό είναι ότι πολίτης που μήνυσε βουλευτή για εκβιασμό οδηγήθηκε τελικά ο ίδιος στη 

φυλακή έπειτα από αντιμήνυση που του έκανε ο βουλευτής, ο οποίος, λόγω της ασυλίας, ουδέποτε 

δικάστηκε.  

Η παραβίαση του συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής αποτελεί καθημερινό φαινόμενο. Είναι χαρακτηριστικό 

ότι το μνημόνιο στήριξης ψηφίστηκε ως νομοσχέδιο, που απαιτεί 151 βουλευτές, και όχι ως διεθνής σύμβαση, που 

απαιτεί 180. Και ακόμη πιo χαρακτηριστικό πως την επομένη της ψήφισής του ψηφίστηκε τροπολογία-προσθήκη, 

βάσει της οποίας οι συμβάσεις δανεισμού ισχύουν από τη στιγμή της υπογραφής τους, χωρίς την προϋπόθεση της 

κύρωσής τους από το Κοινοβούλιο, ενώ το σύνταγμα προβλέπει πως καμία προσθήκη ή τροπολογία δεν εισάγεται για 

συζήτηση αν δεν σχετίζεται με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου που ψηφίζεται.  

 

Το κτίριο 

Κατασκευάστηκε το 1840 ως ανάκτορο του Βαυαρού πρίγκιπα Όθωνα. 

Λευκό μάρμαρο παντού, ακόμη και στο προαύλιο, όπου σταθµεύουν οι κυβερνητικές λιµουζίνες, ξύλο και δέρµα, 

χειροποίητα χαλιά και πολλοί πίνακες ζωγραφικής, που αγοράστηκαν σε πλειστηριασµούς τα τελευταία χρόνια, ενόσω 

βούλιαζε η πραγματική οικονοµία της χώρας.  

 

 

Πίνοντας καφέ...  

Η µεγαλύτερη κίνηση µέσα στο κτίριο παρατηρείται στο καφενείο, ιδιαίτερα στην αίθουσα καπνιζόντων, και µπροστά 

από το ΑΤΜ στο υποκατάστηµα της Εθνικής Τράπεζας, όπου σχηµατίζονται µόνιµα ουρές.  

Παρ' όλες δε τις φαινοµενικά αγεφύρωτες απόψεις µεταξύ των διαφορετικών συνιστωσών του πολιτικού φάσµατος, θα 

δει κανείς στους διαδρόµους πως όλοι σχεδόν χαριεντίζονται µεταξύ τους. 

 

Κάποια κινητικότητα υπάρχει στην αρχή και στην Ολοµέλεια, για τα µάτια του κόσµου, όπως και στις συνεδριάσεις των 

αµειβόµενων επιτροπών (246 ευρώ ανά συνεδρίαση). οι ελάχιστοι που παρίστανται για κάποιο διάστηµα κατά κανόνα 

δεν παρακολουθούν τον οµιλητή και περιορίζονται σε δηµόσιες σχέσεις κάνοντας αστειάκια ή συνοµιλούν µέσω κινη- 

τού τηλεφώνου για άλλες υποθέσεις, πίνοντας τον καφέ τους.  

Αλλωστε, τα πολιτικά κόµµατα δεν πλήττονται οικονοµικά από την κρίση, όπως αποδείχτηκε και µετά την πρόσφατη 

κυβερνητική απόφαση για αύξηση κατά 30% της ετήσιας κρατικής επιχορήγησής τους, η οποία, από τα 37 εκατ. ευρώ 

που είχε περιοριστεί θα φτάσει τελικά το 2010 στα 49 εκατ. ευρώ. Συνολικά τα πολιτικά κόµµατα χρωστούν 36 εκατ. 

ευρώ στο ελληνικό ∆ηµόσιο και 245 εκατ. ευρώ στις τράπεζες.  

του Νικου Δημαρά

Εγκληματική αδιαφορία για τις συγκοινωνίες προς Περαία - Μηχανιώνα

Τριτοκοσμική κατάσταση επί δεκαετίες

Άρθρο του Νίκου Δημαρά
Δημοσιογράφου ΕΣΗΕΜ-Θ
Υποψ. Δημοτικού Συμβούλου Θερμαϊκού
Με τον συνδυασμό «Μπροστά Μαζί»

Ουδείς ασχολήθηκε με την πρόταση για δημιουργία προαστιακού σιδηροδρόμου, που θα έλυνε μακροπρόθεσμα τα προβλήματα, με επέκταση και προς Χαλκιδική. Στη συνάντηση, που είχαμε πρόσφατα εμείς του συνδυασμού «Μπροστά Μαζί» στο κοινοτικό κατάστημα Νέων Επιβατών με κατοίκους της περιοχής, διαπιστώσαμε για μια ακόμη φορά το μέγεθος του προβλήματος των συγκοινωνιών από και προς την Θεσσαλονίκη και της καθημερινής ταλαιπωρίας για χιλιάδες εργαζομένους.


«Ξυπνάμε στις 6.00, περιμένουμε το λεωφορείο του ΟΑΣΘ για να φτάσουμε στο ΙΚΕΑ. Ξαναπεριμένουμε το λεωφορείο με αριθμό 3 και ξαναξεκινάμε. Φτάνουμε σε μιάμιση ώρα στον Σιδηροδρομικό Σταθμό. Και από εκεί με άλλο καταλήγουμε στη δουλειά μας στις 8.00».
Μια συνήθης περιγραφή του πρωϊνού Μαραθωνίου για μια κυρία, που εργάζεται στο τέρμα της Μοναστηρίου και θέλει δύο ώρες για το «πήγαινε» και άλλες δύο για το «έλα». Τέσσερις ώρες δηλαδή για το «πηγαιν-έλα» στη δουλειά.
Τι να πεις;
Ένας άλλος από το Αγγελοχώρι μας έλεγε για την κατάσταση του δρόμου, ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες, που ο ίδιος αναγκάζεται να κατεβαίνει με δικό του αυτοκίνητο στη Θεσσαλονίκη.
«Ειδικά όταν βρέχει οδηγώ και τρέμω», μας έλεγε. «Ο δρόμος, από τις στροφές της Αγίας Τριάδας μέχρι το LIDL της Περαίας, είναι σκέτη καρμανιόλα. Πίσσα - σκοτάδι και λακκούβες, που αν δεν τις προσέξεις, ιδίως όταν υπάρχουν νερά, κινδυνεύεις να βρεθείς στα χαντάκια. Και αν τύχει και κολλήσεις πίσω από κανένα φορτηγό, που επιστρέφει από την Ιχθυόσκαλα Μηχανιώνας, ε… τότε πρέπει να κάνεις Ιώβεια υπομονή».
Και όλα αυτά εν έτει 2010. Τι να απαντήσεις;
Δυστυχώς δεν έγινε διάνοιξη του κεντρικού οδικού άξονα, δεν υλοποιήθηκε ποτέ ένα σοβαρό πρόγραμμα θαλάσσιας συγκοινωνίας και δεν αναζητήθηκε μια διαφορετική λύση, όπως για παράδειγμα η δημιουργία προαστιακού σιδηροδρόμου.
Το είπε ένας άλλος κύριος, που μένει μεταξύ Νέων Επιβατών και Περαίας. «Γιατί δεν στρεφόμαστε προς την λύση του σιδηροδρόμου;»
Και μερικοί τον άκουγαν σαν να ερχόταν από το υπερπέραν…
Θυμήθηκα κι εγώ την όλη ιστορία, όταν πρωτοέγινε αναφορά σε λύση προαστιακού, ακόμη από τα τέλη της δεκαετίας του ΄90. Ήμουν από αυτούς, που μέσα από τη δουλειά μου υποστήριζα αυτή την ιδέα, διότι η πρόβλεψη αφορούσε τη δημιουργία γραμμής από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» μέχρι τα Μουδανιά.
Φανταστείτε πόσο κόσμο θα εξυπηρετούσε μια τέτοια γραμμή: Περαία, Αγία Τριάδα, Αγγελοχώρι, Μηχανιώνα, Επανομή, Ηράκλεια, Καλλικράτεια, Ν. Σύλατα, Σωζόπολη, Παραλία Τρίγλιας, Ν Πλάγια, Φλογητά, Παραλία Διονυσίου, Μουδανιά.
Και φανταστείτε πόσο λιγότερα αυτοκίνητα θα κινούνταν κάθε μέρα προς τις περιοχές αυτές, ειδικά το καλοκαίρι.
Και τέλος φανταστείτε πόσο καλό θα κάναμε στο περιβάλλον, αφού οι γραμμές αυτές λειτουργούν με ηλεκτρικό ρεύμα.
Μα είναι ουτοπικό, όνειρο θερινής νυκτός, μας έλεγαν, όταν μιλούσαμε από τα ραδιόφωνα για προαστιακό στη Θεσσαλονίκη. Πριν λίγα χρόνια έκαναν μια γραμμή Θεσσαλονίκη - Λάρισα. Στην Αθήνα τον έφτιαξαν σε ένα - δύο χρόνια. Στην Αθήνα βέβαια έφτιαχναν μια γραμμή Μετρό κάθε εξάμηνο. Σύνταγμα - Αγ. Δημήτριος, Ομόνοια - Αιγάλεω, Σύνταγμα - Περιστέρι και πολλές άλλες. Ο κ. Γ. Σουφλιάς είχε βαρεθεί να εγκαινιάζει σταθμούς.
Εδώ κολλήσαμε στο Παπάφειο…
Έβλεπα πρόσφατα τον κ. Σπ. Βούγια να βολτάρει με σύγχρονο τραμ (τι τραμ δηλαδή, αυτό ήταν υπερπολυτελές βαγόνι) προς Καλαμάκι και Γλυφάδα.
Εδώ τίποτα. Και εντάξει, αν ο προαστιακός θέλει περισσότερα λεφτά, ας φτιάξουμε στην αρχή μια γραμμή, έστω και τραμ μέχρι την Αγία Τριάδα. Άντε κάνουμε και συμβιβασμούς. Πόσο θέλει; Ένα, δύο χρόνια; Ας ξεκινήσουμε, διότι η κατάσταση δεν πάει άλλο.
Δεν μας νοιάζει αν υπήρξε αδιαφορία στο παρελθόν, ούτε δίνουμε σημασία στο ότι κάποιοι παράγοντες της αυτοδιοίκησης επιμένουν να κυκλοφορούν με υπηρεσιακές «Μερσεντές» εν μέσω ασφυκτικής οικονομικής κρίσης.
Μας νοιάζει να κάνουμε την αρχή. Να ξεκινήσουμε μια ενημερωτική εκστρατεία, να υψώσουμε φωνή. Να ακουστούμε, να κάνουμε μια συνάντηση με τους Θεσσαλονικείς συναρμόδιους υφυπουργούς κ.κ. Βούγια και Μαγκριώτη. Και όχι τώρα, που είναι προεκλογική περίοδος, αλλά αμέσως μετά.
Ας κάνουμε την αρχή, έστω και αν αργήσει να γίνει το έργο. Κάποια στιγμή θα απολαύσουμε τα οφέλη του. Ποτέ δεν είναι αργά.

Από Σπύρο Κουζινόπουλο

Από:

Έχει ελεγχθεί το DomainKeys του αποστολέα αυτού

"Σπύρος Κουζινόπουλος" <spikouz@gmail.com>

Προβολή στοιχείων επαφής

Προς:

"Eleni Mattheou" eleni.mattheou@yahoo.gr,

 

Μην πετροβολάτε το παγκόσμιο σύμβολο που ακούει στο όνομα Μίκης

του Σπύρου Κουζινόπουλου, δημοσιογράφου-συγγραφέα, τέως Γενικού Διευθυντή του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων

Η απόφαση του μεγάλου μας μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη να προχωρήσει, την 1^η Δεκεμβρίου, στην ίδρυση ενός «Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών», προκάλεσε ορισμένες αντιδράσεις από κάποιους. Οι οποίοι έσπευσαν να του επιτεθούν, ανατρέχοντας σε κάποιες παλαιότερες δηλώσεις του ή στο γεγονός ότι το 1990, αντιδρώντας στην διάσπαση του ΚΚΕ, είχε συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ., αναλαμβάνοντας υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Θεωρήσαμε χρέος μας να γράψουμε το άρθρο που ακολουθεί για να θυμίσουμε τους αγώνες και τις θυσίες του μεγάλου, του παγκόσμιου πλέον συμβόλου που ακούει στο όνομα Μίκης. Αγώνες που δεν ισοπεδώνονται, ούτε σβήνονται με μια μονοκονδυλιά.

Είναι το λιγότερο άδικο να επιτίθεται κανείς σε ένα πρόσωπο-σύμβολο με παγκόσμια ακτινοβολία, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης επειδή πήρε μία πρωτοβουλία η οποία στις μέρες μας, εκφράζει τις αγωνίες και το θυμό της συντριπτικής πιστεύουμε πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Μπορεί να έκανε ο Μίκης στο παρελθόν κάποιες λανθασμένες επιλογές - και ποιός εξάλλου δεν έχει κάνει λάθος στη ζωή του;- αλλά αυτός δεν είναι λόγος να τον πετροβολάμε, ούτε να προσπαθούμε να κατεδαφίσουμε τους αγώνες του για Δημοκρατία, Ελευθερία και Πρόοδο.

Δεν σβήνονται με μια μονοκονδυλιά η σύλληψή του, μετά το μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο της Αθήνας για την επέτειο της 25^ης Μαρτίου 1943 και τα βασανιστήρια που υπέστη από τους Ιταλούς κατακτητές. Ούτε και η συμμετοχή του στο Έπος της Εθνικής Αντίστασης.  Ούτε και η σύλληψη και εκτόπισή του, στα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου στην Ικαρία και στη συνέχεια στο «στρατόπεδο θανάτου» της Μακρονήσου.  Αλλά και αργότερα, στα μετεμφυλιοπολεμικά χρόνια, όταν παράλληλα με την υπέροχη μουσική του δημιουργία, δραστηριοποιείται στους αγώνες για μία καλύτερη Ελλάδα, ως βουλευτής της ΕΔΑ και μετά τη δολοφονία του μάρτυρα της Ειρήνης, Γρηγόρη Λαμπράκη, ως ιδρυτής και πρόεδρος της «Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη». Ενός κινήματος που συσπείρωσε εκατοντάδες χιλιάδες νέους της εποχής και τους γαλούχησε στα ιδανικά της Δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας.  

Κι αργότερα, στα μαύρα χρόνια της επταετούς δικτατορίας, ο Μίκης Θεοδωράκης αναδείχθηκε στην κορυφαία μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα. Συλλαμβάνεται τον Αύγουστο του 1967 και ακολουθεί η φυλάκισή του στο άντρο της ΕΑΤ-ΕΣΑ στην οδό Μπουμπουλίνας, η απομόνωση, οι φυλακές Αβέρωφ, η μεγάλη απεργία πείνας, το νοσοκομείο, η αποφυλάκιση και ο κατ' οίκον περιορισμός, η εκτόπισή του στη Ζάτουνα Αρκαδίας, και τέλος το στρατόπεδο Ωρωπού. Όλο αυτό το διάστημα συνθέτει συνεχώς. Πολλά από τα καινούργια έργα του κατορθώνει με διάφορους τρόπους να τα στέλνει στο εξωτερικό, όπου τραγουδιούνται από τη Μαρία Φαραντούρη και τη Μελίνα Μερκούρη. .

Στον Ωρωπό η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται επικίνδυνα. Στο εξωτερικό ξεσηκώνεται θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως οι Ντιμίτρι Σοστακόβιτς, ο Άρθρουρ Μίλερ, ο Λώρενς Ολίβιε, ο Υβ Μοντάν και άλλοι, δημιουργούν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και βρίσκεται στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1970.

Θυμάμαι με τι λαχτάρα, εκείνα τα "πέτρινα χρόνια" της χούντας ανοίγαμε με μύριες προφυλάξεις το ραδιόφωνο για να ακούσουμε στη Ντόϊτσε Βέλλε, στο BBC ή στη "Φωνή της Αλήθειας" τα υπέροχα εμβατήριά του, όπως το "Κι εσύ λαέ βασανισμένες" ή το "Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους", που μας εμψύχωναν, μας ενέπνεαν και βοηθούσαν στον αντιδικτατορικό αγώνα του λαού μας. Κι εντάξει, οι συνθήκες κράτησης του Μίκη μπορεί να ήταν καλύτερες από αυτές των απλών πολιτών, όμως η χούντα φοβότανε όσο τίποτα άλλο τη διεθνή κατακραυγή, γιαυτό εξάλλου και του επέτρεψε να φύγει από την Ελλάδα.

Όλα αυτά δεν ισοπεδώνονται με μια μονοκονδυλιά.  Μπορεί κανείς να διατηρεί τις επιφυλάξεις του για το «Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών» που δημιουργεί ο Μίκης και την αποτελεσματικότητα που μπορεί αυτό να έχει. Όμως το να του επιτίθεται κανείς για κάποιες άστοχες επιλογές του ή γιατί είναι… «ηλικιωμένος και καλλιτέχνης», αυτές οι επιθέσεις θεωρούμε ότι μάλλον το σύστημα που κλονίζεται εξυπηρετούν.