Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012
Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012
...το εγκλημα της ελλαδος ...
Spyridon Stathakis
...το εγκλημα της ελλαδος δυστηχως δεν ειναι μονο μερικες δεκαδες ατακτως ερρειμμενοι αριθμοι σε ενα ευρωπαικο computer και 300 γλοιωδεις υπανθρωποι που διαχειριζοντε και καταστρεφουν...
Δυστηχως το εγκλημα ειναι βαθυα κοινωνικο και στην συγκεκριμενη κατασταση αυθαδειας και εγκληματικης αδιαφοριας που εχει επελθει η ελληνικη κοινωνια,κανενα δημοκρατικο πολιτευμα δεν μπορει διορθωσει αυτη τη κοινωνικη σφαγη...Οπως και κανενας που κραυγαζει για επανασταση δεν ειναι iκανος να διαχειριστει εικονες και περιστατικα επαναστασεων με χιλιαδες σφαγιασμενους και ακρωτηριασμενους ή βιασμενους πολιτες..
Οποτε οπως εχει καταλαβει το εγκλημα ειναι εξιχνιασμενο....αλλα οι ενοχοι ειναι ενα μεγαλο μερος της κοινωνιας που καθημερινα βαναυσα εγκληματουσε και εγκληματει εναντιον μιας αλλης μεριδας πολιτων που πραγματικα δεν φταιξαν σε τιποτε....
από το φατσοβιβλίο....
...το εγκλημα της ελλαδος δυστηχως δεν ειναι μονο μερικες δεκαδες ατακτως ερρειμμενοι αριθμοι σε ενα ευρωπαικο computer και 300 γλοιωδεις υπανθρωποι που διαχειριζοντε και καταστρεφουν...
Δυστηχως το εγκλημα ειναι βαθυα κοινωνικο και στην συγκεκριμενη κατασταση αυθαδειας και εγκληματικης αδιαφοριας που εχει επελθει η ελληνικη κοινωνια,κανενα δημοκρατικο πολιτευμα δεν μπορει διορθωσει αυτη τη κοινωνικη σφαγη...Οπως και κανενας που κραυγαζει για επανασταση δεν ειναι iκανος να διαχειριστει εικονες και περιστατικα επαναστασεων με χιλιαδες σφαγιασμενους και ακρωτηριασμενους ή βιασμενους πολιτες..
Οποτε οπως εχει καταλαβει το εγκλημα ειναι εξιχνιασμενο....αλλα οι ενοχοι ειναι ενα μεγαλο μερος της κοινωνιας που καθημερινα βαναυσα εγκληματουσε και εγκληματει εναντιον μιας αλλης μεριδας πολιτων που πραγματικα δεν φταιξαν σε τιποτε....
από το φατσοβιβλίο....
Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011
ΟΤ 137 ΠΑΛΙΑ ΛΕΓΟΤΑΝΕ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΤΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ‘ΚΟΧΥΛΙ’.
ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΞΕΧΝΟΥΝ.
του Αντώνη Ματζάρη*
Η αναφορά μου σε αυτό το οικόπεδο έχει τη σημασία του.
Είναι ενδεικτικό της νοοτροπίας μερικών Περαιωτών, που όταν βρέθηκαν στα πράγματα κυρίως σε ανώμαλες πολιτικές περιόδους ρήμαξαν τον τόπο ξεπουλώντας την περιουσία του.
Το έτος 1938 το τότε διορισμένο από την δικτατορία Μεταξά Κοινοτικό Συμβούλιο Περαίας ,με την απόφαση 66/4-6-1938 παραχώρησε δωρεάν τη χρήση στον Ε.Ε.Σ για να κτίσει ένα σταθμό Α΄ Βοηθειών, για τους λουομένους. Αυτή η δωρεά όμως ποτέ δεν υλοποιήθηκε γιατί δεν την επεκύρωσε για καθαρά τυπικούς λόγους ο τότε Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Παρόλα αυτά το Κοινοτικό Συμβούλιο έδωσε και 5000 δρχ για να γίνει το κτίριο του Σταθμού.
Με την 67512/2-11-1964 απόφαση του Νομάρχη που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 236 στις 18-1-1965 δόθηκε το αγρόκτημα 2 στην Κοινότητα Περαίας μέσα στο οποίο υπήρχε και το οικόπεδο 137.Μάλιστα ο τότε Πρόεδρος Γιάννης Χατζηβαλάσης το μετέγγραψε στο Υποθηκοφυλακεία Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης.
Στις 20-7-1972 ο ίδιος Πρόεδρος διορισμένος και από τη Χούντα προέβη σε μια περίεργη ενέργεια. Ενώ θα μπορούσε με μια απλή πράξη διοικητικής αποβολής να απομακρύνει τον Ε.Ε.Σ αυτός άσκησε διεκδικητική αγωγή κυριότητας χωρίς να προσκομίσει τον τίτλο κυριότητας που ο ίδιος τον είχε μετεγγράψει.
Συνέπεια αυτής της ανόητης προσφυγής ήταν η Περαία να χάσει την υπόθεση με την 3791/1974 πρωτόδικη απόφαση. Αλλά τα παράξενα αυτής της υπόθεσης συνεχίζονται. Με την 71.402/30-3-1974 απόφαση του ο Νομάρχης ξαναδίνει το οικόπεδο στην Κοινότητα με αρ.Ο.Τ.137 που ο ίδιος Πρόεδρος μετεγγράφει στο Υποθηκοφυλακεία δημιουργώντας νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς υπέρ της Κοινότητας. Πάλι δεν γίνεται πράξη διοικητικής αποβολής, ούτε στο Εφετείο εμφανίζεται ο νέος τίτλος και με την 1885/1975 ξαναχάνεται η υπόθεση. Όταν η προσφυγή μας συζητήθηκε στον Άρειο Πάγο το 1979 συμπαραστάθηκαν υπέρ του Ε.Ε.Σ δύο Περαιώτες. Συνέπεια αυτής της στάσης η Κοινότητα έχασε την υπόθεση και στον Άρειο Πάγο με την 615/1979 απόφασή του.
Έτσι όλοι μας πιστέψαμε ότι το οικόπεδο 137 ήταν του Ε.Ε.Σ, μέχρις ότου το 1995 ανακαλύψαμε τον τίτλο του 1974.Με αίτηση μας στην πολεοδομία τον Ιούνιο του 1995 χαρακτηρίστηκε το κτίριο κατεδαφιστέο, οπότε μέσα σε δύο ώρες κυριολεκτικά το εξαφανίσαμε και σε ένα μήνα το διαμορφώσαμε σε χώρο αναψυχής.
Σαν χώρο αναψυχής τον νοικιάσαμε με ανοικτό διαγωνισμό για 7 χρόνια χωρίς να φέρει κανένα εμπόδιο ο Ε.Ε.Σ. Μάλιστα όταν το αντιλήφθηκε το 1999 και θέλησε να κάνει πράξη τακτοποίησης η Νομαρχία γνωμοδότησε ότι μας ανήκει. Όμως λόγω του κτηματολογίου το δήλωσε ως δικό του γιαυτό και προσφύγαμε με την 15185/7-5-2004 αναγνωριστική αγωγή εναντίον του Ε.Ε.Σ και με την 21437/2006 πρωτόδικη απόφαση ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΜΕ. ΤΕΛΙΚΑ το 2011 το Εφετείο μας το παραχώρησε τελεσίδικα.
Ας σημειωθεί ότι 1999 με ΦΕΚ έχω χαρακτηρίσει το ΟΤ 137 ως υπόγειο πάρκινγκ 200 θέσεων για να εξυπηρετεί τα βαποράκια.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΑΤΖΑΡΗΣ
του Αντώνη Ματζάρη*
Η αναφορά μου σε αυτό το οικόπεδο έχει τη σημασία του.
Είναι ενδεικτικό της νοοτροπίας μερικών Περαιωτών, που όταν βρέθηκαν στα πράγματα κυρίως σε ανώμαλες πολιτικές περιόδους ρήμαξαν τον τόπο ξεπουλώντας την περιουσία του.
Το έτος 1938 το τότε διορισμένο από την δικτατορία Μεταξά Κοινοτικό Συμβούλιο Περαίας ,με την απόφαση 66/4-6-1938 παραχώρησε δωρεάν τη χρήση στον Ε.Ε.Σ για να κτίσει ένα σταθμό Α΄ Βοηθειών, για τους λουομένους. Αυτή η δωρεά όμως ποτέ δεν υλοποιήθηκε γιατί δεν την επεκύρωσε για καθαρά τυπικούς λόγους ο τότε Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Παρόλα αυτά το Κοινοτικό Συμβούλιο έδωσε και 5000 δρχ για να γίνει το κτίριο του Σταθμού.
Με την 67512/2-11-1964 απόφαση του Νομάρχη που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 236 στις 18-1-1965 δόθηκε το αγρόκτημα 2 στην Κοινότητα Περαίας μέσα στο οποίο υπήρχε και το οικόπεδο 137.Μάλιστα ο τότε Πρόεδρος Γιάννης Χατζηβαλάσης το μετέγγραψε στο Υποθηκοφυλακεία Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης.
Στις 20-7-1972 ο ίδιος Πρόεδρος διορισμένος και από τη Χούντα προέβη σε μια περίεργη ενέργεια. Ενώ θα μπορούσε με μια απλή πράξη διοικητικής αποβολής να απομακρύνει τον Ε.Ε.Σ αυτός άσκησε διεκδικητική αγωγή κυριότητας χωρίς να προσκομίσει τον τίτλο κυριότητας που ο ίδιος τον είχε μετεγγράψει.
Συνέπεια αυτής της ανόητης προσφυγής ήταν η Περαία να χάσει την υπόθεση με την 3791/1974 πρωτόδικη απόφαση. Αλλά τα παράξενα αυτής της υπόθεσης συνεχίζονται. Με την 71.402/30-3-1974 απόφαση του ο Νομάρχης ξαναδίνει το οικόπεδο στην Κοινότητα με αρ.Ο.Τ.137 που ο ίδιος Πρόεδρος μετεγγράφει στο Υποθηκοφυλακεία δημιουργώντας νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς υπέρ της Κοινότητας. Πάλι δεν γίνεται πράξη διοικητικής αποβολής, ούτε στο Εφετείο εμφανίζεται ο νέος τίτλος και με την 1885/1975 ξαναχάνεται η υπόθεση. Όταν η προσφυγή μας συζητήθηκε στον Άρειο Πάγο το 1979 συμπαραστάθηκαν υπέρ του Ε.Ε.Σ δύο Περαιώτες. Συνέπεια αυτής της στάσης η Κοινότητα έχασε την υπόθεση και στον Άρειο Πάγο με την 615/1979 απόφασή του.
Έτσι όλοι μας πιστέψαμε ότι το οικόπεδο 137 ήταν του Ε.Ε.Σ, μέχρις ότου το 1995 ανακαλύψαμε τον τίτλο του 1974.Με αίτηση μας στην πολεοδομία τον Ιούνιο του 1995 χαρακτηρίστηκε το κτίριο κατεδαφιστέο, οπότε μέσα σε δύο ώρες κυριολεκτικά το εξαφανίσαμε και σε ένα μήνα το διαμορφώσαμε σε χώρο αναψυχής.
Σαν χώρο αναψυχής τον νοικιάσαμε με ανοικτό διαγωνισμό για 7 χρόνια χωρίς να φέρει κανένα εμπόδιο ο Ε.Ε.Σ. Μάλιστα όταν το αντιλήφθηκε το 1999 και θέλησε να κάνει πράξη τακτοποίησης η Νομαρχία γνωμοδότησε ότι μας ανήκει. Όμως λόγω του κτηματολογίου το δήλωσε ως δικό του γιαυτό και προσφύγαμε με την 15185/7-5-2004 αναγνωριστική αγωγή εναντίον του Ε.Ε.Σ και με την 21437/2006 πρωτόδικη απόφαση ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΜΕ. ΤΕΛΙΚΑ το 2011 το Εφετείο μας το παραχώρησε τελεσίδικα.
Ας σημειωθεί ότι 1999 με ΦΕΚ έχω χαρακτηρίσει το ΟΤ 137 ως υπόγειο πάρκινγκ 200 θέσεων για να εξυπηρετεί τα βαποράκια.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΑΤΖΑΡΗΣ
Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011
ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ . . .
Μετά από την επίσκεψη κλιμακίου του ΥΠΕΚΑ των ΕΛΠΕ και του ΙΓΜΕ και την επιτόπια αυτοψία των εγκαταστάσεων του φυσικού αερίου στην Επανομή, βγήκε δελτίο τύπου (που αναρτήθηκε και στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΚΑ), και αναφέρει ότι μετά τους απαιτούμενους ελέγχους, μετρήσεις και δειγματοληψίες, επιβεβαιώνεται ότι δεν υπάρχει διαρροή αερίου και δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας για την ασφάλεια των εν λόγω εγκαταστάσεων, καθώς και των κατοίκων της περιοχής. Ανάλογο δελτίο τύπου εξέδωσε και ο Δήμος Θερμαϊκού, ο οποίος ήταν αυτός που προκάλεσε την επίσκεψη του κλιμακίου αλλά και την παρέμβαση της δικαιοσύνης.
Δυστυχώς όμως, για ακόμα μια φορά η Διοίκηση του Δήμου αναγκάστηκε να διαψεύσει την παραπληροφόρηση, δηλαδή την μετάδοση και την αναμετάδοση ενός ειδικά σχεδιασμένου μηνύματος, με σκοπό την παραποίηση της αλήθειας και την παραπλάνηση της κοινής γνώμης.
Αλλά τι γίνεται με όλους αυτούς που το «παίζουν δημοσιογράφοι» και τρομοκρατούν τους δημότες με την κατινίστικη – λαϊκίστικη - χυδαία παραπληροφόρηση, στον βωμό της προσπάθειας τους να εξυπηρετήσουν τα παραταξιακά τους συμφέροντα και τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, χωρίς να έχουν συναίσθηση ότι, η δημοσιογραφία είναι ένα λειτούργημα. Χωρίς ίχνος ευαισθησίας γράφουν με φανατισμό και προσπαθούν με πάθος να ισοπεδώσουν και να εκμηδενίσουν τον οποιονδήποτε αντίπαλό τους. Προσωπικά πιστεύω ότι η αιτία για αυτήν την αναξιοπρεπή συμπεριφορά και την έλλειψη σεβασμού στο συνάνθρωπο, είναι η έλλειψη παιδείας, οι ανασφάλειες τους και η επικράτηση του ατομικιστικού πνεύματος.
Αλλά δεν φταίει μόνο η «κυρά Κατίνα» που φωνάζει, φταίνε και πολλοί αποδέκτες, που δεν αναζητούν την αλήθεια και χωρίς να προβληματίζονται «χάβουν» οτιδήποτε τους προσφέρεται. Γίνονται δηλαδή, θύματα φανατισμού, χειραγώγησης και αποπροσανατολισμού και μετατρέπονται άθελά τους σε ένα γρανάζι της παραπληροφόρησης. Άραγε αναρωτήθηκε κανένας απ’ αυτούς, χρησιμοποιώντας την κοινή λογική, πως είναι δυνατόν να κινδυνεύει ολόκληρη η περιοχή, από έκρηξη και εξαφάνιση, ακόμα και αν υπήρχε διαρροή φυσικού αερίου; Άραγε αναρωτήθηκε κανένας απ’ αυτούς, γιατί δεν φιλοξενείται η άποψη της διοίκησης του Δήμου στο άρθρο της εφημερίδας; (Τυχαίο; ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ!) Άραγε αναρωτήθηκε κανένας απ’ αυτούς, γιατί ο κος Παραδείσης, ο κος Οικονομίδης και ο κος Καζάκης οι οποίοι μάλιστα ήταν επικεφαλής παρατάξεων στην Επανομή, δεν υιοθέτησαν αυτήν την λογική του «δημοσιογράφου»; Απλά γιατί είναι υπεύθυνοι και σοβαροί.
Δυστυχώς σήμερα οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ραγδαίες αλλαγές, υπεραυξημένες ανάγκες και απαιτήσεις και δεν έχουν ελεύθερο χρόνο και διάθεση να ασχοληθούν με τα κοινά. Δεν αντιλαμβάνονται όμως ότι, η ενασχόληση τους με τα κοινά είναι υποχρέωσή τους και δεν είναι έργο μόνο των διοικούντων. Δεν αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν πολλοί συνάνθρωποί τους, που εκτέθηκαν στην κρίση τους, για να εξυπηρετήσουν μόνο το κοινό καλό και όχι το προσωπικό τους. Και αυτούς τους ανθρώπους δεν τους αξίζει να τους τσουβαλιάζουν μαζί με κάποια «λαμόγια της πολιτικής». Πρέπει να αντιληφθούν, ποιοι είναι αυτοί που τους κακοποιούν με την παραπληροφόρηση και επιτέλους να τους απομονώσουν.
Με εκτίμηση
Στεφανίδης Κυριάκος
Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
...και η μαργαρίτα δεν έχει τόσα πέταλα....
Alexandra Konstantopoulou
Διαβάζω προσεκτικά τα όσα λέγονται.
Μετά από κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, μετά από δημιουργία ενός εκατομμυρίου ανέργων, μετά από σύνθλιψη των εργασιακών σχέσεων, μετά από εξαγγελίες ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας (αυτό τε...λικά παρέμεινε μόνο τίτλος, διότι σκόνταψε στην γωνία του κομοδίνου και παρέμεινε στα για «..μετά»), ξαφνικά (ή όχι τόσο ξαφνικά ίσως), καλούμαστε να συμμετάσχουμε στην άμεση δημοκρατία του μίστερ ΓΑΠ.
Παρατηρώ επίσης σαφώς φιλοκυβερνητικούς, κεκαλυμμένους ή μη, να ενθουσιάζονται με την ιδέα της έστω και ετεροχρονισμένης «λαϊκής κυριαρχίας», γιατί επιτέλους βρήκαν μια απάντηση σε όσους έβαλλαν τις επιλογές της κυβέρνησης μέχρι τώρα, διά της χαριτωμένης μεν, πλην ανούσιας δε λογικής του πεντάχρονου: «..να και εγώ! Για να δω τώρα πως θα με χτυπήσεις!!..χεχεχε».
Στο δια ταύτα. Να μαδήσουμε λοιπόν την μαργαρίτα γιατί, ω ναι ξαφνικά, είμαστε ξανά ο κυρίαρχος λαός, που και θυμόσοφος είναι, και καταλυτικός και κοσμεί πολύ ωραία την δημοκρατία που φοράμε και αποδεικνύει περίτρανα τις άμεσες δημοκρατίες που ξεσκονίζουμε όπου και όποτε μας βολεύει..
Αλλά ….το δίλημμα ποιο είναι? Επιχειρούσαν να πείσουν μέχρι χτες ότι, ακόμη κι αν χρειαστεί η θυσία μιας ολόκληρης γενιάς, με ακρωτηριασμένα δικαιώματα και εξευτελιστικό κόστος εργασίας, αυτό θα αποτελέσει μια εξαίρεση, μια απόκλιση, μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ένα αναπόφευκτο καθαρτήριο πριν από την επιστροφή στον καπιταλιστικό παράδεισο.
Και ποια είναι τελικά η κόλαση? Εκτός Ευρώπης? Εκτός Ευρώ? Γιατί δεν τους φαίνεται τόσο κόλαση τώρα και το ρίχνουν μονά ζυγά? Ή δεν είναι αυτό το ζητούμενο? Και για ποιον ακριβώς λόγο γίναν όλα αυτά αν ήταν να φορέσουμε όλοι κερατάκια και να καούμε στην εκτός Ευρώπης κόλαση? Τσάμπα προσπάθεια? Ή μήπως δεν ήταν προσπάθεια και ήταν υποδεικνυόμενη πεπατημένη? Είναι πολλά τα ερωτήματα και η μαργαρίτα δεν έχει τόσα πέταλα..
Ας μην αποτελέσουμε λοιπόν, πριν μάθουμε, το εκ των υστέρων πινέλο στην πατίνα της δημοκρατίας που χρειάζονται
Μετά από κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, μετά από δημιουργία ενός εκατομμυρίου ανέργων, μετά από σύνθλιψη των εργασιακών σχέσεων, μετά από εξαγγελίες ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας (αυτό τε...λικά παρέμεινε μόνο τίτλος, διότι σκόνταψε στην γωνία του κομοδίνου και παρέμεινε στα για «..μετά»), ξαφνικά (ή όχι τόσο ξαφνικά ίσως), καλούμαστε να συμμετάσχουμε στην άμεση δημοκρατία του μίστερ ΓΑΠ.
Παρατηρώ επίσης σαφώς φιλοκυβερνητικούς, κεκαλυμμένους ή μη, να ενθουσιάζονται με την ιδέα της έστω και ετεροχρονισμένης «λαϊκής κυριαρχίας», γιατί επιτέλους βρήκαν μια απάντηση σε όσους έβαλλαν τις επιλογές της κυβέρνησης μέχρι τώρα, διά της χαριτωμένης μεν, πλην ανούσιας δε λογικής του πεντάχρονου: «..να και εγώ! Για να δω τώρα πως θα με χτυπήσεις!!..χεχεχε».
Στο δια ταύτα. Να μαδήσουμε λοιπόν την μαργαρίτα γιατί, ω ναι ξαφνικά, είμαστε ξανά ο κυρίαρχος λαός, που και θυμόσοφος είναι, και καταλυτικός και κοσμεί πολύ ωραία την δημοκρατία που φοράμε και αποδεικνύει περίτρανα τις άμεσες δημοκρατίες που ξεσκονίζουμε όπου και όποτε μας βολεύει..
Αλλά ….το δίλημμα ποιο είναι? Επιχειρούσαν να πείσουν μέχρι χτες ότι, ακόμη κι αν χρειαστεί η θυσία μιας ολόκληρης γενιάς, με ακρωτηριασμένα δικαιώματα και εξευτελιστικό κόστος εργασίας, αυτό θα αποτελέσει μια εξαίρεση, μια απόκλιση, μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ένα αναπόφευκτο καθαρτήριο πριν από την επιστροφή στον καπιταλιστικό παράδεισο.
Και ποια είναι τελικά η κόλαση? Εκτός Ευρώπης? Εκτός Ευρώ? Γιατί δεν τους φαίνεται τόσο κόλαση τώρα και το ρίχνουν μονά ζυγά? Ή δεν είναι αυτό το ζητούμενο? Και για ποιον ακριβώς λόγο γίναν όλα αυτά αν ήταν να φορέσουμε όλοι κερατάκια και να καούμε στην εκτός Ευρώπης κόλαση? Τσάμπα προσπάθεια? Ή μήπως δεν ήταν προσπάθεια και ήταν υποδεικνυόμενη πεπατημένη? Είναι πολλά τα ερωτήματα και η μαργαρίτα δεν έχει τόσα πέταλα..
Ας μην αποτελέσουμε λοιπόν, πριν μάθουμε, το εκ των υστέρων πινέλο στην πατίνα της δημοκρατίας που χρειάζονται
από το φατσοβιβλίο...
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011
«Μαύρη» εργασία και «Μαύρα» χρήματα
«Μαύρη» εργασία και «Μαύρα» χρήματα
Κατά την συνεδρίαση της 17ης του Δ.Σ. του Δήμου Θερμαϊκού, κάποιοι επιχείρησαν να δώσουν διαφορετικές ερμηνείες στο τι είναι «μαύρη» εργασία, στην προσπάθειά τους να «θολώσουν τα νερά» για τις ευθύνες τους στη διάρκεια της θητείας τους. Οφείλω λοιπόν να ξεκαθαρίσω: α) τι σημαίνει «μαύρη» εργασία και «μαύρα» χρήματα, δύο έννοιες που είναι στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους και β) γιατί πρέπει όλοι μας να είμαστε αντίθετοι με τέτοιες πολιτικές – πρακτικές.
Αρχικά πρέπει να ξεχωρίσουμε ότι τα «μαύρα» χρήματα δεν είναι το ίδιο με τα βρώμικα χρήματα, τα οποία προέρχονται από παράνομες πηγές (ναρκωτικά, πορνεία, λαθρεμπόριο όπλων). «Μαύρα» χρήματα είναι εκείνα για τα οποία ο εισπράξας δεν εξέδωσε νόμιμη απόδειξη, άρα δεν καταγράφτηκε πουθενά. Αυτό σημαίνει ότι τα «μαύρα» χρήματα δεν θα συνυπολογιστούν στο συνολικό ετήσιο εισόδημά αυτού που τα εισπράττει, και φυσικά ουδέποτε θα φορολογηθεί με βάση αυτά. Άρα προκαλεί «μαύρη» τρύπα στα έσοδα του κράτους, ΑΡΑ ΖΗΜΙΑ Σ’ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.
Αντίστοιχα «μαύρα» χρήματα είναι και αυτά, για τα οποία αυτός που τα αποδίδει δεν εκδίδει νόμιμα παραστατικά, άρα δεν καταγράφεται πουθενά. Οι πηγές των μαύρων χρημάτων για ένα Νομικό Πρόσωπο (όπως είναι ο Δήμος ή οι Δημοτικές Επιχειρήσεις - που υποτίθεται ότι υπάρχει νομιμοφάνεια όπως πχ διπλογραφικό λογιστικό σύστημα), είναι τα πλαστά τιμολόγια (εικονικά ή υπερτιμημένα). Υπάρχει φυσικά και η περίπτωση, που ένα Νομικό Πρόσωπο ακολουθεί εξωλογιστικές πρακτικές (όπως αυτές που χρησιμοποιούν κάποιοι ψιλικατζήδες) και δίνουν επιλογές: «με ή χωρίς απόδειξη», οπότε τότε έχουμε ακόμα μια πηγή «μαύρων» χρημάτων, σε περίπτωση που ο καταναλωτής επιλέξει χωρίς απόδειξη, γιατί απλά, έχει μικρότερο κόστος γι’ αυτόν.
Η υιοθέτηση μια τέτοιας πολιτικής από οποιαδήποτε Διοίκηση του Δήμου είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ, γιατί δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει διαφάνεια. Το πόσα «μαύρα» χρήματα θα πιάσουν τόπο ή θα πάνε στην τσέπη άλλων, δεν είναι δυνατόν να εξακριβωθεί. ΑΡΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ.
Όσον αφορά για τη "μαύρη" εργασία πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι είναι η ανασφάλιστη εργασία, η οποία συνήθως συνοδεύεται με εξευτελιστικές συνθήκες για τους εργαζομένους. Οι εργαζόμενοι αυτοί εξαναγκάζονται (από τους εργοδότες που εκμεταλλεύονται την μεγάλη ζήτηση των ανέργων για εργασία) να εργάζονται σκληρά σε δύσκολες και επικίνδυνες εργασίες, με πενιχρή αποζημίωση, χωρίς προοπτικές ανέλιξης, και πάντα με τον φόβο της καταγγελίας απ’ οποιονδήποτε. Σε καμιά περίπτωση «μαύρη» εργασία δεν εννοείται η περίπτωση ανάθεσης έργου (όπως πολλοί αρέσκονται να λένε – για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα), όπου οι εργαζόμενοι εκδίδουν δελτίο παροχής υπηρεσιών (μπλοκάκι). Αυτό καλώς ή κακώς είναι καθ’ όλα νόμιμο και γίνεται σε ευρεία κλίμακα σε όλο το δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Η «μαύρη» εργασία είναι μια μάστιγα για την κοινωνία μας. Η πολιτεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα πρέπει να είναι πολέμιοι αυτής της μορφής «δουλείας» και είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ να την υιοθετούν για οποιοδήποτε λόγο.
Στεφανίδης Κυριάκος
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Θερμαϊκού με επικεφαλής τη Δημοτική Σύμβουλο Μώραλη Ντίνα στηρίζει τον αγώνα των δημοτικών υπαλλήλων για τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών των δήμων. Είναι κάθετα αντίθετη με το καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας που στην ουσία πρόκειται για απολύσεις, οι οποίες με τη σειρά τους θα οδηγήσουν να δημιουργηθεί πρόβλημα στην ποιότητα παροχής των υπηρεσιών στους δημότες.
Για μας η μόνιμη και σταθερή δουλειά αποτελεί αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.
Καλούμε τους συνδημότες μας να δείξουν συμπαράσταση στων αγώνα των συναδέλφων μας και στους σπουδαστές της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού Μακεδονίας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ εργαζομένων είναι επιτακτική ανάγκη και όπλο στα χέρια των εργαζομένων για να αντιμετωπίσουν την ανελέητη επίθεση που δέχονται.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια καλούμε τους συνδημότες μας να συσπειρώσουν με την παρουσία τους και τη δράση τους τη δημιουργία Λαϊκής Επιτροπής στο Δήμο μας.
Πρώτη αγωνιστική συνάντηση το Σάββατο 8 Οκτωβρίου στις 6.30 μμ στο ΚΑΠΗ της Δημοτικής Ενότητας Μηχανιώνας.
Να είμαστε όλοι εκεί.
3 Οκτωβρίου 2011
Από τη Γραμματεία της Κίνησης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


